Εισαγωγή: Tο χρονικό μίας αφήγησης🧚‍♀️

Εισαγωγή: Tο χρονικό μίας αφήγησης🧚‍♀️

«Μέσα στον πόνο είναι η χαρά μέσ’ στη χαρά είν’ ο πόνος

μέσα στον κόσμο βρίσκομαι κι είμ’ έρημος και μόνος»

Ικαρία, Αύγουστος 2020 (η 2η επίσκεψη μου)

Οι σκέψεις μου είναι συχνά ανάκατες

Άλλοτε ονειρεύομαι ότι είμαι ένα μικρό αερικό και πετάω στους ουρανούς

Και άλλοτε μία όμορφη Νηρηίδα και κολυμπάω στο Αιγαίο

Νομίζω ότι η επίσκεψη μου στην Ικαρία τον Αύγουστο του ΄19 και στην Αμοργό τον Αύγουστο ΄20

Νομίζω ότι με επηρέασαν βαθύτατα

Από τότε δεν έχω σταματήσει να νιώθω τόσο μαγεμένη και ελεύθερη

Η χρονιά τελειώνει και εγώ για να ευχαριστήσω τον εαυτό μου που κατάφερε και άντεξε και άλλαξε και δε φρίκαρε και παρέμεινε ελεύθερη και μαγεμένη- όπως με έκαναν να νιώσω αυτά τα δύο μαγικά νησιά που τα έχω βαθιά στη μνήμη και στην καρδιά μου

Για να τον ευχαριστήσω, λοιπόν, έφτιαξα αυτό εδώ το μπλογκ για να μη ξεχάσω τις αναμνήσεις, τις μυρωδιές και τις ιδέες που μου χάρισαν αυτά τα δύο νησιά

Και να τις μοιραστώ με τους αναγνώστες του μπλογκ

Και να τους προσκαλέσω στον μαγικό κόσμο αυτών των εικόνων

Που ελπίζω-έστω και λίγο- να τους μαγέψει και να τους επηρεάσει

//

  Γράφω για τους πονεμένους. Για τους αρρώστους. Για τους αντιήρωες. Μα και για τους νικητές. Για αυτούς που -ακόμα- αγωνίζονταιι, ενάντια στις φρίκες τους, ενάντια στην καταπίεση και τις εμμονές τους.

 Για την κοπέλα που κολυμπάει γυμνή κάτω από τα αστέρια του Αυγούστου Για το παλικάρι που έσυρε πρώτος στον χορό στην Νικαριά στο πανηγύρι του Χριστού, στις 6 Αυγούστου ή στη γιορτή της ψημένης ρακής στην Αμοργό, στις 6 Αυγούστου ξανά, μα μέσα του έκρυβε τον πιο μεγάλο πόνο

«Μέσα στον πόνο είναι η χαρά μέσ’ στη χαρά είν’ ο πόνος

μέσα στον κόσμο βρίσκομαι κι είμ’ έρημος και μόνος», όπως λέει και το κρητικό άσμα

Γράφω για τη ζωή τον θάνατο, την αρρώστια, τα νησιά, το Αιγαίο, τον ήλιο, το ελλήνικό μπλε, την έμπνευση, τα πανηγύρια, τις γιορτές και τα γλέντια μα και για τα βάσανα. Για τη φύση. Για την ελιά και τα σιτοχώραφα. Για τα αγνά ,παρθένα συναισθήματα που -ακόμα- μείνανε και δε μας τα κλέψαν -ακόμα-

Γράφω μέχρι να στερέψω από ιδέες (κάτι που ελπίζω να αργήσει να γίνει/ και ακόμα και αν γίνει θα βρω άλλο νησί να με εμπνέει τόσο και να μου χαρίσει τέτοια πνευμαιτκή ελευθερία και μαγεία)

"Όσα άστρα έχει ο ουρανός ο ήλιος, το φεγγάρι έτσι κι εγώ θα γράφω μέχρι να μπω στον Άδη"

 

https://www.youtube.com/watch?v=3rwAPbMWyTM&list=PL5i06JspOninoMty9aFqo_sDXdwAtHk48&index=4&ab_channel=MarthaMavroidi

(Κουφονήσια 2020)

"Γίνε πουλί μου θάλασσα
κι εγώ το ακρογιάλι
να'ρχεσαι με τα κύματα
στην δική μου αγκάλη"
("Αμυγδαλάκι" Κουαρτέτο Γιασεμί)

-Ίριδα (Δαγρέ) Παππά// Cane Libero

Καλοκαίρι // Δεκέμβρης 2020

(Παραεθέτω 2 πλέιλιστ που έχω φτιάξει

 Για τον Δεκέμβρη : https://www.youtube.com/playlist?list=PL5i06JspOninZqUXaXGbINeakvO7N_f1y

Για τις νησάρες μου :  https://www.youtube.com/playlist?list=PL5i06JspOninoMty9aFqo_sDXdwAtHk48)

(Ικαρία, Αμοργός, Κάτω Κουφονήσι, Παραλία Αντιπάρου, Θεσσαλονίκη, Πελοπόννησος-συγκεκριμένα Ναύπλιο-Ύδρα, Γιάννενα, Βαρκελώνη, Σεβίλλη και άλλα πόσα μέρη που με άγγιξαν και με διαμόρφωσαν ως άτομο, ψυχή, σώμα τε και πνεύματι)

                  

 

*Σχεδόν ΟΛΕΣ οι φωτογραφίες είναι δικές μου(με εξαίρεση κάποιες που μου τις έδωσε η ευγενική χορηγεία της GOOGLE) και θα επιθυμούσα να με ενημερώσετε- ή έστω να αποδώσετε τα credits -  σε περίπτωση χρήσης τους* 

*Γενικά σας προτείνω να ακούτε/βλέπετε τα βιντεάκια που επισυνάπτω στα κείμενα καθώς θα σας βοηθήσουν να μπείτε στο κλίμα*

Ευχαριστώ πολύ, καλό ταξίδι και καλή ανάγνωση 🧚‍♀️