Χρονικό Ενός Αμαρτήματος: Πρόλογος
Χρονικό Ενός Αμαρτήματος: Πρόλογος
Ορέστης διωκόμενος από τις Ερινύες, πίνακας του ζωγράφου Ουλιάμ-Αντόλφ Μποργκερώ
Το δωμάτιο είναι σκοτεινό. Οι ζοφηρές μελωδίες του Α' Στάσιμου από τον Ορέστη του Ευριπίδη ντύνουν το λυρικό υπόβαθρο. Όταν ο χορός εκφωνήσει τον τελευταίο στίχο του Επιταφίου Θρήνου "λάβροις ὀλεθρίοισιν ἐν κύμασιν" , μία αστραπιαία, λευκή λάμψη θα φωτίσει το σκληρό και απαθές πρόσωπο ενός αγοριού. Η μύτη του στάζει αίμα, το φλογερό βλέμμα του μίσος και απέχθεια. Ονομάζεται Φαίδων, είναι 21χρονών και είναι ο πιο ευσυνείδητος μα συνάμα ο πιο αιματηρός εγκληματίας ολόκληρου του Χρονικού. Καρφώνει ευθεία στα μάτια τον ακροατή, σπάζοντας καταλυτικά τον τέταρτο τοίχο * με το κοινό. Με φωνή δραματική και κραυγαλέα, ωσάν πρωταγωνιστής Αρχαίας Τραγωδίας, απαγγέλει τα ακόλουθα :
Κολάσεως παιδί και Εωσφόρου σπέρμα
Δεν ήξερα ότι το αμάρτημα μου θα γινόταν θέμα
Κολύμπησα με δόξα στης μάνας μου το αίμα
Καθάρισα την ενοχή μου με δόλο, οργή και ψέμα
Μία παράλογη, τρομερή ασυναρτησία
Με σκοπό απλά να με πείτε εγκληματία
Η κρίση έγινε ιδίωμα του κάθε Τειρεσία**
Μα στάζει χειρισμό, δειλία, υποκρισία
Όλοι εσείς ονομάσατε την πράξη αμαρτία
Ζηλοφθονία Οργή και Οκνηρία
Απληστία και αχαλίνωτη Λαιμαργία
Αλαζονεία και σαρκική Λαγνεία
Το ποίημα τελείωσε μα ο λόγος δε ζυγώνει
Βαρέθηκα να είμαι της κρίσης σας το πιόνι
Καίω το αμάρτημα, μαζί του γίνομαι ένα
Το χάος θα σπέρνω δίχως έλεος, ντροπή και τέρμα
Για τα εγκλήματα 7 παιδιών θα σας μιλήσω τώρα
Συμπόνια μήπως νιώσετε μέσα σε λίγη ώρα
Για τον δολοφόνο, τον κλέφτη, την πόρνη με τα δώρα
Την ζήλεια που αποδείχθη πρωτίστως θανατηφόρα
Προτού όμως σκεφτείς βιαστικά να με δικάσεις
Στης Κολάσεσως το καζάνι ζωντανό να με βράσεις
Ανελέητα και ανάποδα εμένα να κρεμάσεις
Μήπως το δαιμόνια μπορέσεις να κατευνάσεις
Σε προστάζω τη θέση μου να πάρεις
Του ψυχασθενή τη σκέψη δε μπορείς να κουμαντάρεις
Το μυαλό μου αν δεις σου λέω θα φρικάρεις
Ουδεμία Κάθαρσις, Λύτρωσις ή Θεού Χάρις
Χρονικό Ενός Αμαρτήματος, Ιανουάριος 2021
*Τέταρτος τοίχος ονομάζεται η αόρατη πλευρά του χώρου μιας θεατρικής σκηνής, το νοητό σημείο που ενώνει τον κόσμο όπου διαδραματίζεται το έργο, και το κοινό. Στην τηλεόραση, τέταρτος τοίχος είναι η κάμερα/οθόνη. Ενίοτε, μπορεί ένας πρωταγωνιστής να σπάσει τον τοίχο και να απευθυνθεί στο κοινό, όπως συμβαίνει και με τον αγαπημένο και αιματηρό μας Φαίδων.
**Τειρεσίας: ο περίφημος, τυφλός μάντης της Ελληνικής Αρχαιότητας. Διαδραμάτισε σημαντικό ρόλο στον Θηβαϊκό κύκλο( βλέπε Οιδίπους Τύραννος)
Σχόλια
Δημοσίευση σχολίου