Πολεοδομικά συγκροτήματα

Πολεοδομικά συγκροτήματα

Στις μέρες της οργής, στις μέρες της αστικής καταπίεσης και της καταστολής, η ποίηση-και η τέχνη γενικότερα- αποτελεί την πιο δυνατή κραυγή, το πιο σπαρακτικό διέξοδο...που σπάει τη σιωπή και απελευθερώνει από το γκρι και τον τρόμο του ασφάλτου... και δείχνει το φως...μονάχα το λύκειο, αρχαίο φως...

Αυτές τις άγριες μέρες βρωμάνε πάλι οι πληγές μου

Μαζεύω τις πέτρες και τις ρίχνω στις κραυγές μου

Μαζεύω τις σφαίρες ώσπου να νιώσω πάλι

Στο μυαλό μου φρίκη και άγχος δίνουν πάλη

Οι βρώμικες, οι ανήθικες οι σκέψεις

Ζάλη, παράνοια, τι να διαλέξεις;

Σύννεφα μαύρα σκεπάζουν το όνειρο μου

Σσσς, μη μιλάς, ακούς τον οδυρμό μου; 

Σε προστάζω, εσένα, ναι, απλά να με αποσυνθέσεις

Το γυμνό μου σώμα να πονέσεις

Γυμνά χείλη, γυμνά μαλλιά

Σφίξε μωρό μου τη θηλιά

Στη Γη του σκότους, στη Γη της Επαγγελίας

Η μόνη φορεσιά είναι αυτή της πανοπλίας

Για αυτό γδάρε το δέρμα μου, μωρό μου μη δειλιάσεις

Θέλω το βλέμμα μου ξανά να διαγράψεις

Αποδόμησε τη σκέψη μου σε στείρους αριθμούς

Ο έρωτας πάντα μας έκανε παρανοϊκούς

Αλγόριθμοι άλογοι και λογικοί

Δεν βγάζουν νόημα όσο το γκρι στέκει εκεί

Δόμηση που οδηγεί στην αποδόμηση

Σβήσε το φως, μωρό μου, πάει σε λίγο δυόμιση

Πολεοδομικά συγκροτήματα που φράξανε τις σκέψεις μας

Πολεοδομικά συγκροτήματα που βιάσανε τις σχέσεις μας

Πολεοδομικά συγκροτήματα που με πνίγουν, δε μπορώ να αναπνεύσω ΑΚΟΥΣΤΕ ΜΕ 

π ε θ α ί ν ω

Η ανάσα μου κόβεται, σβήνω, τη Δύση να δω δε προλαβαίνω 

Μα εγώ ακόμα δεν ένιωσα το καυτό σου φιλί, τη καυτή σου ανάσα

Ακόμα δεν μπορώ να δω πίσω από την ταράτσα

Το δικό σου όμορφο μυαλό να ανατέλλει

Το παραμύθι να ψιθυρίζει για τον λύκο δίχως αγέλη

Να μου αφηγείται τον σκοτεινό του θρύλο

Να μου δροσίζει τον νου, να με φωτίζει με τον άναρχο του ήλιο

Σε παρακαλώ, σε ικετεύω εσένα ναι, εσένα

Πονάει η καρδιά μου, στάζει οργή και βλέννα

Έλα και απελευθέρωσε με ξανά

Σπάσε τα γόρδια δεσμά

Σχίσε τα ρούχα μου και έλα κοντά 

Δεν αντέχω άλλο τις φωνές του ψιθύρου...

Υ.Γ 1:  Απελευθερώσου από τα δικά σου, προσωπικά δεσμά όσο ακόμη είναι νωρίς...

Υ.Γ 2: Θα σε περιμένω πέρα από τις πόλεις της ασφάλτου, λίγο αφότου πέσει ο ήλιος πίσω από τα πολεοδομικά συγκροτήματα...

Ίριδα (Δαγρέ) Παππά

Cane Libero

Απρίλιος 2021

*Η φωτογραφία είναι δική μου και τραβήχτηκε τα φετινά Χριστούγεννα στο Παλιό Πανεπιστήμιο Ιωαννίνων...

**Το κομμάτι αυτό αποτέλεσε μεγάλη έμπνευση για να γράψω το παραπάνω ποίημα ... για αυτό ακούστε και θαυμάστε την στιχουργική ιδιοφυία του Παυλίδη...

*** α π ε λ ε υ θ ε ρ ω θ ε ί τ ε ***