Ελεγεία Στην Πτώση (ιριδίζον φως)

Αφιερωμένο στην (φεγγαρο)Σαμοθράκη και σε όλα όσα μου χάρισε✨

Σαμοθράκη, Ανατολή στην βάθρα Παράδεισος

'' [...]το φως, που είναι η αρχή και το τέλος κάθε αποκαλυπτικού φαινομένου"

                                                                  Οδυσσέας Ελύτης 

Funny how falling feels like flying

Attached to eyes that smell like dying

I prayed for fears to exit my mind

But I only abut to our d e c l i n e

You searched for horror in my fragile spine

I told ya, darling, to stay behind

You craved the goosemebumbs that make you shine

But, don't forget that ''you are just a child''

And children

Do 

not dare

 to melt in the delusions

 of our passion

little

hypocritic

 sighs

 

Children

Do

 

 not 

quest

for violence

in violent

vain endings

Children

run 

run

run

 away

Children

stay

stay

stay

the fuck

away

-what a vanity reflected in your arms,

Please

GO

please

You never

 stayed-

..

                       Cane Libero

Πτώση

Προσγείωση

Προσγείωση

Πτώση

Πέφτω και διαλύομαι

Διαλύομαι και πέφτω

 σε χιλιάδες συμπαντικές παπαρούνες

που χύνουν όπιο και αίμα

Αίμα

Παχύρεστο κόκκινο

διαλυμένο

αίμα

Η Άνοιξη της Πράγας άργησε να έρθει καρδιά μου

Μας τελείωσε ο Αύγουστος

-πίστεψε με-

μας τε-λεί-ω-σε

Οι παπαρούνες στέκουν νεκρές

Αιματοβαμμένες

Γεμάτες αράχνες

και οπιούχα ειδυλλιακά αρώματα

Ο ήλιος έδυσε νωρίς

Και σκοτάδι απλώθηκε στο καταραμένο

Τούτο

Στο κατεστραμμένο

Τούτο

Στο καιγόμενο

Τούτο το λιβάδι

Γεμάτο πασχαλιές και βιολέτες

Βιολέτες μαβιές

μα άχρωμες

Γεμάτο ίριδες που

π α σ χ ί ζ ο υ ν

Να ανθίσουν

 πάλι

Γεμάτο ίριδες

που 

Π α σ χ ί ζ ο υ ν

 πάλι

να ξυπνήσουν

 την ίριδα

από τη λήθη 

των σκουριασμένων 

μετα-θερινών της

ονείρων.

''Ξύπνα κοριτσάκι (μου)

ξύπνα''

της ψιθυρίζουν τρυφερά στο αυτί

Μα αυτή κοιμάται ακόμα.

΄΄Ξύπνα κοριτσάκι (μου)

ξύπνα

Ο εφιάλτης με τις λεύκες τελείωσε

 νωρίς απόψε''

''Ξύπνα κοριτσάκι (μου)

ξύπνα''

..

Το κοριτσάκι ,όμως,

δε ξυπνά

το κοριτσάκι 

έπεσε

και γκρεμοτσάκισε

τα παιδικά

της ευφάνταστα

ονείρατα.

Το κοριτσάκι

Γκρεμίστηκε από τούτο

τον ουρανό

ο οποίος ήταν

Γεμάτος disillusions

και φλομωμένα

ψέματα

ΨΕΜΑΤΑ ΟΛΑ.

Γεμάτος αστέρια

Που στραβοπάτησαν

Κάποιον Αύγουστο

και ρίξανε

άγκυρα

σε αλαργινό

λιμάνι

σε νησί

απόμακρο και

σεληνιακό-

Σκότος

Σκότος βασίλεψε

Λαιστρυγόνες

Λαιστρυγόνες όπλισαν

με θανατηφόρες κοτρώνες

το πλοίο

που θα με πάρει

και θα με

 σώσει

 από εδώ 

''Άσε με να πέσω

να χαθώ

στης θαλλάσης 

το βυθό

σαν αέρινη μορφή μέσα

να προσγειωθώ

Να σβήσω τις μνήμες

Να πνιγώ

Σε γοργόνα λιτή

μικρή

και απέριττη

να μεταμορφωθώ

 τη μάστιγα

τούτη

ΔΕΝ ΤΗΝ ΑΝΤΕΧΩ ΑΛΛΟ

στο ορκίζομαι

θέλω 

να

ΛΕΥΤΕΡΩΘΩ

τον φόβο να τσακίσω

στον γκρεμό

και από 

όλα

όσα

με πονέσαν

να μην φοβάμαι

άλλο

μήπως

στοιχειωθώ''

Αμοργός, αντικρυστά της Μούσας

Είπε και έπεσε

στη θάλασσα τούτη

που αστραφτίζει χιλιάδες όνειρα

και λαμπερές αναμνήσεις

χιλιάδες κοχύλια και ολόγιομα χρυσά φεγγάρια

που η κοπέλα 

η κοπέλα τούτη η απέριττη

και φλογερή

μέτρησε και 

αγκάλιασε

ζωγράφισε και

έσφιξε

στη γυμνή αγκαλιά της 

για 

χιλιάδες

τρις χιλιάδες

φεγγαροσκεπασμένα

σεληνιακά

πεφωτισμένα 

καλοκαίρια-

ΦΩΣ

μονάχα

ΦΩΣ

αντανάκλασε η μορφή της

που δε χάθηκε

στο βυθό

δεν την έπνιξε 

η θάλασσα

δεν την παρέσυρε

το ζοφερό 

το πηχτό το

κύμα

 

δεν την

έγδαραν

οι ωκεάνιες 

οι πέτρες

και οι 

Ποσειδώνες

(που έχουν μία τάση

να ζηλεύουν

και να φθονούν

τα νεαρά

αγνά

κορίτσια

πόσο 

μάλλον

όταν αυτά

φαντάζουν

με νεράιδες

και νηρηιδικές γοργόνες)

Η κοπέλα αναφάνηκε

σαν τη

μικρή

λευκή

Ανάφη

μέσα από τους αφρούς

μέσα από τα

αιώνια

 τα κύματα

του Α ι γ α ί ο υ..

Η κοπέλα έλαμψε ξανά

μέσα από το σκοτάδι της

Η κοπέλα βρήκε το 

ΦΩΣ

 

που γέννησε μέσα της

το θέρος 

Ο Φοίβος Απόλλων

της χάρισε

ξανά φτερά

κι ας της τα τσάκισε

με το φως ετούτο

το α δ υ σ ώ π η το που

καμία 

φορά

(παύση)

ΟΡΓΙΑΖΕΙ

μέσα μας και

καμιά 

φορά

(παύση)

μας

τυφλώνει

και μας

σκεπάζει

ο ΦΟΒΟΣ

και η παχύρευστη η

ΑΒΥΣΣΟΣ

μας οδηγεί 

σε δρόμους

αδιέξοδα-

και εμείς

(οι άθεοι)

και εμείς

(οι άφοβοι)

και εμείς

(οι ακόλαστοι του έρωτα 

και

του φωτός)

 προχωράμε 

και 

μπουσουλάμε

στα ΤΥΦΛΑ.

Μα μέσα 

από

τα σκοτάδια 

τα πηχτά

και μέσα

από τα σκοτάδια

τα ζοφερά 

των άλλων

(των σκιερών μορφών

ετούτων

 

που προσπάθησαν να

με φυγαδεύσουν

μα

δε τα καταφέραν

-δε τα καταφέρνουν και ποτέ

άλλωστε)

θα αναφανεί

γενναία 

μέσα από τα σύννεφα

και τις αστραπές

θα αναδυθεί

φλογερά

πάνω από την κορυφή

 του Σ ά ο ς

το δικό μου

 το φεγγάρι

και θα λάμψει 

το δικό μου

το ιριδίζον 

το απεριόριστο και άπλετο

ΦΩΣ•

μονάχα 

αρχέγονο

και 

λύκιο

ΦΩΣ

.

.

.

Δονούσα, μονοπάτι προς την Καλοταρίτισσα

.

.

.

Νοέμβριος 2021

Ϊριδα (Δαγρέ) Παππά

Cane Libero

*Όλες οι φωτογραφίες- εκτός από την εικόνα με τις παπαρούνες-  είναι δικές μου προέρχονται από τα τρία νησιά -Σαμοθράκη, Αμοργός, Δονούσα  που σημάδεψαν και φώτισαν, το καθένα με το δικό του τρόπο, το φετινό μου καλοκαίρι...

**Η εικόνα με τις παπαρούνες είναι ευγενική χορηγία της Google και αναφέρεται στις χιλιάδες παπαρούνες που άνθισαν , μέσα από το αίμα, μετά την βάρβαρη μάχη στα Flanders Fields (Πρώτος Παγκόσμιος Πόλεμος, Βέλγιο)

***Μετά την πτώση ακολουθεί πάντα το πέταγμα, αρκεί να πιστέψουμε στα λύκιο φως που υπάρχει μέσα μας....