Στέπα από ηλίανθο και ελευθερία

Στέπα από ηλίανθο και ελευθερία

       Απόψε πέφτουν τα αστέρια σαν βροχή από κομήτες

       Μα τελικά δεν είναι αστέρια

       Είναι τα κτίρια που φλέγονται

                                                                                        Κίεβο, Φεβρουάριος 2022

  

 

Στροβιλίζομαι

στροβιλίζομαι

στροβιλίζομαι

στροβιλίζομαι σε αιματοβαμμένους κάμπους και σε αστέρια που δεν γνωρίζω

άμα είναι πορτοκάλια που πέφτουν

ή 

οβίδες που ορμάνε κατά 

πάνω μου

στροβιλίζομαι και ονειρεύομαι

ονειρεύομαι και στροβιλίζομαι

σε ταράτσες με ουράνιους θόλους ανοικτούς

χαζεύοντας

άλλες ταράτσες να καίγονται

κι άλλες να πέφτουν με ελλειπτική τροχιά προς 

το

 

κ

     ε

 ν

     ό 

Kλείνω τα μάτια μου για να μην αιμορραγούν άλλο

μαζί τους κλείνω και το παράθυρο στον κόσμο

γιατί ο κόσμος σας

 ε τ ο ύ τ ο ς

με πονάει και με

 σκοτώνει

Βόμβα που δεν εξερράγη σε παιδική χαρά στην πόλη Kharkiv

Mάλλον έπεσα κι εγώ μαζί με την απέναντι πολυκατοικία

γιατί ξαφνικά το παρελθόν φαντάζει σαν μία ροζ γραμμή που έχει γεύση

 τσιχλόφουσκα και μπαλόνι

(και λίγη γεύση από εσένα, μαμά, κι εμένα μαζί)

στροβιλίζομαι σε ονειράκια περίεργα γεμάτα βροχούλες από γιασεμιά

ονειράκια για ειρήνη

ονειράκια γεμάτα παιδάκια που δε πονάνε πια

που δε κλαίνε πια

που δε κρύβονται κάτω από τους σταθμούς των τραίνων

που δε τους ράβουνε το ονοματάκι τους στου παλτού τους την άκρη

που το ψωμάκι τους είναι γλυκό και όχι πικρό σαν του ουρανού τη καπνιά κάθε που χαράζει

-αλήθεια σου λέω, μαμά, δεν έχω ξανά δει χάραμα τόσο μαύρο-

ονειρεύομαι έναν κόσμο οπού εσύ δε φοβάσαι

εγώ δε φοβάμαι

οπού τα σκυλιά δε τρέχουνε σε βομβαρδισμένες γέφυρες

όπου οι αλάνες είναι βαμμένες μαβί και όχι κόκκινο

και της μαμάς τα χείλη είναι βαμμένα ροζ και όχι 

μαύρα

(Σώπα, μη μιλάς

ακούω κάποιον να σιγώνει

όχι

δεν είναι ο μπαμπάς

ο μπαμπάς δεν φοράει τόσο βαριές μπότες 

Σώπα, μη γελάς

Βλέπω ένα φως να αιωρείται ανάμεσα

Δύση κι Ανατολή

ουρανό και θάλασσα

σκοτάδι κι ελευθερία

όχι

δεν είναι η μαμά

η μαμά δεν ανάβει ποτέ το φως το βράδυ

Σώπα, μη-)

το φως έσβησε

δε ξέρω ποιος ήταν

-δε νομίζω ότι θα μάθω και ποτέ-

άκουσα μονάχα μία κραυγή και ένα σκυλί να γαβγίζει

να γαβγίζει εκκωφαντικά και άρρωστα

κάτι φωνήεντα που η παιδική μου ψυχή

δε μπορεί να 

μεταγλωττίσει

κάτι στριγκλιές

που κρύφτηκαν μαζί μου κάτω από τη σκάλα

Βομβαρδισμένο διαμέρισμα, Κίεβο

Oι βόμβες μου σχίζουν τα παιδικά μου ονείρατα

κι εκείνα τα συννεφάκια τα ροζ σαν πέπλα σε θερινά χωράφια

μα εγώ θέλω μονάχα 

να ονειρεύομαι και να στροβιλίζομαι

να στροβιλίζομαι και να ονειρεύομαι

σε έναν κόσμο που μυρίζει μονάχα ήλιο

βροχή

 κι όχι 

μπουρλότο

θέλω να τρέξω σε λιβάδια γεμάτα ηλίανθούς και χαμομήλι

να με λούσει η πρώτη αυγή της Άνοιξης

και να με βρέξει το πρώτο κύμα της Αζοφικής Θαλάσσης

θέλω να αποκοιμηθώ με ιστορίες που θα μου ψιθυρίσει το αηδόνι

και να ξυπνήσω με τους αλαλαγμούς του λύγκα

σε μία στέπα που θα είναι βαμμένη χρώμα κίτρινο

και όχι κόκκινο

το χώμα θα είναι ελεύθερο

γαλάζιο 

και όχι 

μαύρο

український степ

(ουκρανική στέπα)

Μα κάποιος α π ο κ ε φ ά λ ι σ ε το αηδόνι

και τώρα αυτό σ π α ρ ά ζ ε ι νεκρό δίπλα από το νεροχύτη

Μα δεν ακούω τον λύγκα πια

μονάχα σειρήνες, περιπολικά

ένα χέρι μου σφίγγει τη καρδιά

με π ν ί γ ε ι

με π ο ν ά ε ι 

 σ β ή ν ω

 σιγά σιγά

Καπνός σκεπάζει τα κρύα δειλινά

ελικόπτερα με ακολουθούνε σα σκιά

προσεύχομαι το αίμα να γίνει νερό και όχι

 σ κ ο υ ρ ι ά

Μα το σπίτι καίγεται κι εγώ ψάχνω μια φωλιά

όπου θα υπάρχει αγάπη και όχι

σ φ α γ ι ά

Μα η μαμά χάθηκε σε μία γκρίζα συννεφιά

χωρίς να προλάβει να πει ένα αντίο στα παιδιά

κι εγώ φοβάμαι

φοβάμαι και στροβιλίζομαι

στροβιλίζομαι και ονειρεύ-

*κρότος*

*λάμψη*

*έκρηξη*

σ ι ω π ή

Δεν ονειρεύομαι πια

παντού εκτοξεύονται γυαλιά

ξύλα, κουφώματα, πανιά

οργή, δάκρυα, βρωμιά

κι εγώ τρέχω

τρέχω

τρέχω μακριά

Σε παρακαλώ, μην αφήσεις να με ρημάξει η καταχνιά

η στολή σου μοιάζει με πειναλέα οχιά

που το μικρό μου σώμα θάβει κοντά στη ποταμιά

γιατί με άφησες μαμά

γιατί δε με έκρυψες στην δική σου αγκαλιά

να τρέξουμε

μαζί πέρα μακριά

πέρα από τα άγρια βουνά

πέρα από του λύγκα τη φωλιά

πέρα από τη μαύρη τη καπνιά

πέρα από εκεί που σ κ ο τ ώ ν ο υ ν  τα παιδιά

Να τρέξουμε μαζί προς την εκείνη την Άνοιξη που θα μυρίζει ηλίανθο και χαμομήλι

προς την στέπα εκείνη που θα έχει χρώμα μαβί

χώμα ελεύθερο

και όχι

 μαύρο

Γιατί δε με χαιρέτησες μαμά;

Γιατί με χαιρέτησες μπαμπά;

Γιατί δε με πήγατε εκεί που ανθίζει η λευτεριά;

Γιατί πρέπει να φύγουμε σαν τα αποδημητικά πουλιά;

Γιατί να μην υπάρχει ειρήνη και χαρά;

Γιατί πρέπει να τρέχω μόνος μέσα στην μαύρη παγωνιά;

Γ ι α τ ί ;

Δε μου απαντάτε

Δε μου απαντάει κανένας σας

Οπότε εγώ τρέχω μόνος μου

Τρέχω

Τρέχω

Τ ρ έ χ ω

дитина з ковзанами

(παιδί με πατίνι)

Τρέχω κι ας με πνίγει η θηλιά

Τρέχω προς το χωράφι που μυρίζει πυρκαγιά

Προς τη στέπα που καίγονται όλα τα φυτά

Προς το δάσος που ο λύγκας πεθαίνει με άλλα ζώα στη σειρά

και οι βόμβες σχίζουν τα δέντρα κάτω από τη ξαστεριά 

Τρέχω προς εκείνη την Άνοιξη που μυρίζει ηλίανθο και λευτεριά

Μα δε γνωρίζω άμα θα σε δω μαμά

ή άμα θα προφτάσει να με κάψει η

 π ο λ ε μ ι κ ή     π υ ρ ά

Υ.Γ. 1  Μαμά, ίσως καλύτερα που δε με χαιρέτησες 

γιατί 

без прощання не буває насильства
ні прощання без насильства

ή αλλιώς 

δεν υπάρχει βία χωρίς αποχαιρετισμό

ούτε αποχαιρετισμός χωρίς βία

Υ.Γ.2  Μαμά, μ η  με περιμένεις σπίτι απόψε

γιατί δεν υπάρχει σπίτι πια

και γιατί εγώ θα τρέχω προς εκείνη την Άνοιξη

όπου τα παιδάκια χορεύουν

παρέα με τα αστεράκια, τη φωτιά και με τον θάνατο

Гарна подорож

ή αλλιώς

Καλό ταξίδι

дитина несе свою собаку

(παιδί που κουβαλάει τον σκύλο του)

*

Cane Libero

Ίριδα (Δαγρέ) Παππά

Φεβρουάριος// Μάρτιος 2022

 Σκηνές αν δείτε [...]

θα `ναι μονάχα, μονάχα προσφυγιά

*Οι φωτογραφίες ΔΕΝ είναι δικές μου

 Προέρχονται -κατά σειρά εμφάνισης- από abcnetnews (η 1η και 2η) ,bangordailynews, @llya (flickr), https://kyiv.tsn.ua/, @Aris Messinis(fb), @ROSAprogressive (fb)

**Οι τελευταίες δύο εβδομάδες είναι μονάχα βδομάδες οργής και θλίψης

Οργή για τα συμφέροντα κυβερνήσεων, ιμπεριαλιστικών τακτικών και διεθνών συμμαχιών που σπείρουν μονάχα πόλεμο, τρόμο, βία, προσφυγιά και θάνατο

Συμπαράσταση στον ουκρανικό λαό

Αλληλεγγύη στον ουκρανικό άμαχο πληθυσμό

Αλληλεγγύη και έμπρακτη στήριξη σε όλους τους πρόσφυγες, ανεξαρτήτως φυλής, θρησκείας, εθνικότητας

                                                                         Cane Libero